دزد حافظه | نقد و بررسی بازی Remember Me

داشتن یک ایده ی عالی برای ساخت یک بازی عالی ، تضمینی برای عالی شدن آن بازی نیست. خیلی وقت ها سازنگان ایده های خیلی بزرگی داشته اند اما سرانجام بازی ان چیزی که می خواستند نشد. ماجرای بازی Remember Me هم دقیقا این گونه است … ایده های خیلی بزرگ برای ساخت ، اما ناکام در پیاده کردن این ایده ها !!همچنین برای دانلود نسخه Black Box این بازی نیز میتوانید از این لینک استفاده کنید.موفق و پیروز باشید.

 

 

 

 

ین جا پاریس است سال ۲۰۸۴ ! شهری که دیگر اسمش شده نئو پاریس ! ماشین جدیدی هم اختراع شده که مردم می توانند خاطرات بدشان را به وسیله ی ان پاک کرده و با خاطرات خوبی که در ذهنشان دارند ، به زندگی ادامه دهند. تو این میان یک گروه انقلابی هم پیدا شده که در پی از بین بردن این ماشین هستند. اسم این گروه Errorist  و نیلین هم یکی از اعضای همین گروه هستش که او هم مثل بقیه ی مردم با ذهنی خالی از خاطرات در زندان باستیل به سر می برد …

خب از همین نیلین شروع می کنیم. نیلین شخصیت اصلی بازی است که در شروع بازی در زندانی به سر می برد. همین جا !! اهان همه ی اشتباهات از همین جا شروع شد !! گفتم وی با ذهنی خالی در زندان باستیل به سر می برد. خالی بودن بودن ذهن نیلین اولین اشتباه بزرگی بود که سازندگان مرتکب شدند. میگین چرا ؟! چون پر است از بازی هایی که با این ماجرا شروع می شوند و چه بسا خیلی هم بهتر و قشنگ تر هستند. شما حتی تا پایان بازی هم نخواهید فهمید که نیلین واقعا کیست ! با وجود صحنه هایی که بچگی وی را به تصویر می کشند باز هم کسی نمی تواند دقیقا او را بشناسد. چون نه می توان از بچگی او کسی چیزی می فهمد و نه از الان او. پس حرف من با اقای کارگردان Jean-Max Moris این است که آقای موریس نیلین واقعا کیست ؟؟؟!! و به نظرم این اولین و به نظرم مهم ترین نقطه ی ضعف بازی است …

این قضیه دقیقا در شخصیت های فرعی بازی هم به چشم می خورد. در شخصیت هایی چون Edge که او هم معلوم نیست که کیست و فقط می توان گفت که او همینی هست که هست ! در بقیه ی شخصیت های هم مین را داریم. در شخصیت هایی چون : چارلز ، سیلاست و …

از بحث شخصیت ها هم که بگذریم ، موضوع بعدی محیط بازی است. خود سازندگان بازی گفته اند که قدم زدن در خیابان های سنت میشل دقیقا همان حس قدم از در وافعیت در این خیابان را دارد. در حالی که اصلا هم این طور نیست ! زیرا همه جا از اپوزیت ۱ تـــــــا ۷ ، به رنگ نارنجی و سفید هستند که این یکنواختی رنگ باعص سرگیجه می شود. درسته که این رنگ ترکیبی آینده نگرانه هستش ولی دیگه آخه چند اپوزیت بسته باو …

دیگه از این همه نقاط ضعف هم بگذریم ، حتما نقطه ی قوتی هم هست ! این نقطه ی قوت ، گیم پلی این بازیست . ان هم بخش باز ترکیب خاطره ها یا Memory Remix هستش. تا به حال هیچ بازی ساخته نشده است که دارای چنین قابلیتی باشد و این برجسته ترین نقطه ی قوت این بازیست. نیلین می تواند وارد خاطراتش شود و هرگونه که به نفع خودش و اهدافش است  را رقم بزند. چون در ذهن مردم شهر نئو پاریس جا های خالیه زیادی وجود دارد ، وی می تواند هر جور که می خواهد این جا های خالی را هر طور که می خواهد پر کند. چون این ایده برای اولین بار است که در یک بازی به وجود آمده ، در نتیجه ریسک بالای داشت که آیا موفق خواهد شد و یا نه. ولی به نظر من که چیز خیلی جالبی به نظر میاد.

نکته ی دیگر ، یاد کردن از صدا پیشگان بازی که واقعا در این قسمت کم نذاشته اند و کارشان را به نحو احسن انجام داده اند نیز تشکر کرد. مخصوصا از کزیا باروز (Kezia Burrows) که صدا پیشه ی نیلین هستش و در تئاتر کار می کنه !

دست آخر نیز نباید از موسیقی فوق العاده ی بازی بگذریم. الیور دریویه (Olivier Deriviere) بدون شک یکی از یکی از نوابغ دنیای موسیقی بازی به حساب می آید. استفاده از  کارهای ارکسترال در ترکیب با الکترونیک است و که به تک تک سکانس های کم فروغ بازی تزریق کرده تا بازی حداقل این بازی چند  ویژگی خوب شاخص هم  داشته باشد.

این بازی سازنده اش Dontnod Entertainment است و ناشرش CapCom کی برای همه ی گیمر ها اسمی آشنا به حساب می آید. کارگردا این بازی Jean Moris است. سبک این بازی اکشن ماجراجویی هستش و به گفته ی سازندگان ، برای پلتفرم های PS3 , XBOX 360 و PC در دسترس می باشد.

در پایان به نظر من این نمرات ، نمرات مناسبی برای این بازی می باشد ( این ها نظر شخصی بنده می باشد نه کس دیگر ! )

گیم پلی :  ۳۰/۴۰ ___ گرافیک : ۳۰/۴۰  ___ داستان :  ۲۸/۴۰___ صداگذاری :  ۳۸/۴۰__ امتیاز کل : ۳۱.۵/۴۰