جنگ جهانی باگ ها! | نقد و بررسی بازی Enemy Front

سال ها قبل، عناوینی مانند ندای وظیفه و مدال افتخار حکومتی بر سبک شوتر و جنگ جهانی داشته اند. اما دیگر آن دو بازی به سمت سبک مدرن رفته اند و از زمان جنگ چهانی دور تر و دورتر شده اند. حال شرکت CI Games با کمک Bandi Namco خواسته دوباره لحظات شیرینی که در مدال افتخار و ندای وظیفه در جنگ جهانی چشیده ایم را اینبار با گرافیکی بهتر اراعه دهد. اما آیا موفق شده اند این کار را بکنند؟

نام: Enemy Front

سازنده: CI Games

ناشر: CI Games

سبک: اکشن اول شخص، مخفی کاری

پلتفرم ها: PC, PS3 ,X360

داستان بازی همان جنگ چهانی دوم میباشد. ولی این بار با این تفاوت که شما در نقش خبرنگاری آمریکایی به نام Robert Hawkins میباشید. این خبرنگار به طور اتفاقی درگیر جنگ با نازی ها میشود و بک دفعه بدون هیچ پیشینه ای در استفاده از سلاح ها و بدون هیچ گونه آموزشی هزاران نازی را سلاخی میکند!!! بله، نکته ی ضعیف داستان همین است. فردی که هیچ گونه آموزش ندیده است چگونه میتواند آن همه نازی را بکشد و از سلاح ها و بمب ها استفاده کند؟ از اینها گذشته رابرت در طول بازی به ماموریت های سرّی و مهمی دعوت میشود که آنها را انجام دهد ولی چرا او؟ او که هیچ آموزشی ندیده است! دیالوگ های مضحک او را هم که درباره اش حرف نزنیم بهتر است! بخش داستامنی بازی تنها به مسخره کردن جنگ پرداخته است، فقط همین. این را میتوان از جمله ی رابرت که میگوید مردم برای چه هدفی به جنگ میروند فهمید! دیگر بهتر است از این بخش مضحک و خنده دار که پر از سوتی و اشتباه است بگذریم.

اما گیم پلی بازی تنها نقطه قوت بازی میباشد. چیزی که باعث جذابیت گیم پلی میشود باز گذاشتن دست گیمر برای پیش بردن مرحله ها میباشد، دوست دارید مخفی کاری کنید یا اکشن؟ فیزیک بازی در رابطه با تیر زدن به هر قسمت دشمن متفات است و باعث عکس العمل متفاوتی از او میشود و بهتر این که سعی شده بازی واقع گرایانه باشد و با دو تا تیر و حتی یک تیر هم میتوان دشمنان را از پا در آورد. حتی خود ما هم در بازی در درجه نورمال هم با مرگ های فراوانی روبرو میشویم که میتوان گفت هوش مصنوعی بازی تا حدودی خوب کار شده است. طراحی رابط کاربری بازی جذاب ترین بخش میباشد. ب ه قدری ساده و زیبا همه ی مشخصات بازی و موقعیت دید دشمن را در یک دایره نشان میدهد که آدم لذت میبرد! تنوع سلاح ها در بازی واقعا کم است ولی مشکل چندانی ندارد و در کل شما میتوانید سه سلاح را با خود حمل کنید. بخش مولتی پلیر بازی را هم که خواستم امتحان کنم ولی چی دیدم؟! سرور های خالی از هرگونه گیمر! فکر کنم فقط حدود ۲۰۰ گیمر هم این بازی را فعلا نخریده باشند که مولتی آن را بازی کنند! به هر حال شاید چندی بعد بتوانیم این بخش را هم بازی کنیم.

صداگذاری در این بازی که روی مخفی کاری تمرکز زیادی دارد واقعا افتضاح کار شده است! صدای قدم های پای ما معلوم نیست بعضی وقتها میاید و بعضی وقت ها نه! حتی صدای قدم های دشمن هم نمیاید و باید چشممان خیره به رابط کاربری بازی بماند که مبادا سر و کله ی کسی پیدا شود. صداگذای اسلحه ها واقعا خنده دار است! یه صورتی که صدای یک اسنایپر همانند یک مسلسل میباشد و صدای بعضی از سلاح ها هم که در دنیا یافت نمیشود! لهجه ی شخصیتهای بازی که به اصطلاح لهستانی هستند هم که معلوم نمیشود. موسیقی بازی به جز آهنگ منوی آن که زیبا میباشد چیز خاصی ندارد و هرگز در طول بازی در جای درستی پخش نمیشود! در نبردهای اکشن موسیقی پخش نمیشود و در مخفی کاری که باید صدا گذاری توجه بیش تری داشته باشد بجای آن موسیقی پخش میشود!!!

گرافیک هم که بهتر است چیزی نگویم و از تیتر مطلب ته قضیه را رفته باشد! فقط این بخش را در سه کلمه میتوان خلاصه کرد: باگ، باگ و باز هم باگ! موتور بازی به اصطلاح، دومین موتور برتر در بازی سازی است! بله کرای انجین! ولی تکستچر ها در بازی اصلا کیفیت استاندارد را هم ندارند. بازی انگار با رزولیشن کمتر از ۷۲۰P اجرا میشود. باگ های بازی هم که جای حرفی باقی نگذاشته اند! فردی را کنار دیوار میکشی و چنازه اش از اینور دیوار به آن طرف دیوار میرود و سریع ناپدید میشود. هواپیماها در آسمان در حال پرواز هستند که جلوش چشمتان غیب میشوند! آبجکت های محیط وقتی یک متر کمتر از آنها فاصله درای یهویی ظاهر میشوند! خون بعضی وقتها اصلا نمیپاشد و افکت های بازی اصلا به هیچ وجه حتی در حد استاندارد هم نمیتوان نامگذاری کرد! در نسخه ی دوم سری بازی ندای وظیفه که بهترین نسخه ی در باطه با جنگ جهانی بود و حدود ۸ سال پیش منتشر شد وقتی یکی از یارانت با تو حرف میزد هر کجا که میرفتی به تو نگاه میکرد و چشمش و سرش میچرخید! ولی در این بازی کرکتر ها فقط به یک سمت نگاه میکنند و اگر تکان بخوری آنها همان سمتی که بودی نگاه میکنند! انگار نه انگار آنجا کسی نیست! انتظار گرافیک استاندارد را هم نباید از یک بازی ای که سال ۲۰۱۴ منتشر میشود و سازنده ی آن بازی قبلی اش گرافیک خوبی داشت نداشته باشیم؟!

جبهه ی دشمن، عنوانیست که قرار بود مارا به خاطرات خوش آن دوران اولیه ی مدال افتخار و ندای وظیفه ببرد. زمانی که جنگهای حماسه ای را به زیبایی هر چه تمام این دو فرنچایز به تصویر میکشیدند. ولی الان این بازی نه تنها خاطرات مارا از بین برد، بلکه افتضاحی در سبک شوتر به ارمغان آورده اند. به هیچ عنوان به سمت این بازی نروید، هنوز هم ندای وظیفه ی دو ارزشی به مراتب صدها برابر از این عنوان بیشتر دارد.

نکات مثبت:  گیم پلی در حد استاندارد میباشد – رابط کاربری جذاب

نکات منفی:  مشکلات گرافیکی – کم بودن کیفیت تکستچر ها – داستان مضحک – صداگذاری بسیار ضعیف – موسیقی نه چندان جالب