سقوط فرزند روم | نقد و بررسی Ryse: Son Of Rome

تابستان امسال بود که بالاخره عنوان Ryse توسط کمپانی Crytek برای پلتفرم Pc تایید شد. شاید اگر مشکلات مالی پس از انتشار نسخه Xone این بازی گریبان گیر این کمپانی نمیشد،ما هرگز این عنوان را بر روی Pc تجربه نمیکردیم. این مشکلات حتی باعث فروش عنوان در حال ساخت Homeftont: TheRevolution به Deepsilver شد،تمام اینها نشاندهنده این است که اگر شرایط این چنین پیش برود باید منتظر دومین کمپانی بزرگ بازی سازی یعنی Crytek  پس از Thq باشیم. حال بهتر از ایم بحث بیرون برویم و بپردازیم به خود بازی،بازی که در سبک و سیقاقی جدید ساخته شد و نمرات بسیار پایینی از منتقدان گرفت و حتی منتقد سایت IGN گیم پلی این عنوان را این چنین تعریف کرد که گرفتن شماره با تلفن همراه سرگرم کننده تر از این انجام این عنوان است که شاید کمی درمورد این مسئله اغراق کرده باشد.حال با ما همراه باشیم تا به بررسی این عنوان جدید بپردازیم.

نام: Ryse : Son of Rome

سازنده: Crytek

ناشر: DeepSilver

سبک: Hack & Slash

پلتفرم: PC

تاریخ انتشار: ۱۰ اکتبر ۲۰۱۴

داستان
داستان این عنوان یکی از بخشهایی ست که واقعا من را بشخصه متعجب کرده است،زیرا میدانید که کمپانی کرایتک به گرافیک اهمیت بیشتری نسبت به مابقی بخش ها میدهد از این رو بمانند کرایسیس انتظار یک داستان نسبتا خوب را داشتم که با تجربه این عنوان کاملا نظرم تغییر کرد. قبل از تجربه این عنوان با مشاهده تریلرها متوجه شده بودم که در خط داستان،پدر ماریوس(شخصیت اصلی داستان) توسط باربارها کشته خواهد شد و فکر میکردم داستان به اینجا خطم میشود و حال باید بعنوان ماریوس انتقام خون پدرم را بگیرم اما پس از عبور از مراحل مختلف زمانیکه داستان مقداری پیچیده تر شد نسبتا به داستان امیدوار شدم زیرا همگی اینها نوید یک داستان بهتر را میدادند. داستان بازی شاید برای یک عنوان سوم شخص بسیار عالی،پیچیده و درگیر کننده نباشد،مخصوصا اینکه داستان بازی در روم اتفاق می افتد مکانی که به حماسی بودن مشهور است و همین مسئله یک داستان حماسی را میطلبد اما مطمئنا خیلی از شماها انتظار همچین داستانی را هم از کرایتک نداشتید. البته روایت داستانی هم مقداری گنگ است و اگر زبان انگلیسی را بخوبی ندانید،سینماتیک ها خیلی روایتگر خوبی نیستند و گیج خواهید شد،مشکلی که در کرایسیس نیز وجود داشت،زمانیکه داستان ترجمه شده کرایسیس را میخواندم به نکات بسیار جدیدی برخوردم که تنها زمانی میتوانستید به آنها پی ببرید که زبانتان در سطح بسیار بالایی قرار داشته باشد که این یک نقظه ضعف برای عناوین نسل هشتمی محسوب میشود و سازندگان باید بفکر سینماتیکهای بهتر و کاملتری برای روایت هرچه بهتر داستان باشند.

طراحی و گرافیک
نمیدانم اصلا این بخش نیازی به نقد دارد یا خیر،زیرا همگی ما میدانیم که کمپانی کرایتک در هر بخشی ضعیف عمل نماید در بخش گرافیک سنگ تمام خواهد گذاشت. بلطف موتور پرقدرت Cryengine بافتها آنقدر عالی طراحی شده اند که در سینماتیک ها حس دیدن یک فیلم را به شما دست خواهد داد. اما اگر خیلی زیر بخواهیم به بررسی بنگریم مشکلاتی نیز وجود دارد که نشانگر تنبلی سازندگان بازی بوده است،شخصیت های اصلی و تاثیر گذار داستان دارای طراحی بسیار عالی و کاملی هستند و سازندگان به تک تک جزئیات اهمیت داده اند اما در بخش طراحی دیگر کاراکترها،برای مثال کاراکتر سربازهای بارباری و یا مردمان رومی جزئیات چهره در آنها اصلا خوب نیست و بافت صورت بسیار غیرواقعی ست که این مسئله در مقایسه با طراحی شخصیت های تاثیر گذار تنها نشانگر تنبلی آنها بوده است. اما در بخش طراحی محیطها نیز نسبتا خوب عمل شده است و تنوع خوبی در مکانها وجود دارد،جنگل،سواحل و شهر روم و… مکانهایی هستند که اتفاقات بازی در آنان رخ میدهد و سازندگان نیز بخوبی از پس طراحی آنها برآمده اند. البته یکی دیگر از مشکاتی که در همین بخش وجود دارد مربوط به صحنات آهسته ای است که هنگان مبارزات یا دکمه زنی بجود می آید که در همین سکانسها برخی مشکلات گرافیکی خودنمایی میکنند،برای مثال قبل از اینکه شمشیر به بدن سرباز مقابل برخورد کند خون شروع به پاشیده شدن میکند که همگی این مشکلات تنها نشانگر بی دقتی و یا تنبلی سازندگان بوده است ودر کل بخواهیم بگوییم بخش طراحی و گرافیک این عنوان بهترین عملکرد را در میان دیگر بخش های این عنوان داشته است.

گیم پلی
 سبک این عنوان همانطور که گفته شد hack-Slash است،داستان این عنوان که در گذشته رخ میدهد و سلاح اصلی نیز شمشیر بشمار میرود،طالب مبارزاتی جذاب است،چیزی که در این عنوان نمی بینیم. تنوع ضربات در این عنوان اصلا خوب نیست و تنها با چند نوع ضربه نسبتا متفاوت باید دشمنان خود را از پای در آورید که پس از عبور از مراحل مختلف حس یکنواخت بودن گیم پلی را شما دست خواهد داد در حالیکه در عناوین همسبک همین عنوان تنوع ضربات یکی از مهمترین عوامل جذب گیمرها در آن عناوین محسوب میشود. البته مبارزات به سربازان رومی و بربر تنها بخش گیم پلی محسوب نمیشود و بخشهای دیگری نیز وجود دارند،برای مثال استفاده از تیر و کمان های بزرگ و یا فرماندهی لزیونورها توسط ماریوس است که کمی گیم پلی یکنواخت آن را متحول کرده است. تیر و کمان در مراحل مختلفی قرار دارد که با آنها باید فیلها بزرگ را ازپای در آورید و یا از نیروهای تحت فرمان خودتان دفاع کنید. اما یکی از بخش های عالی گیم،فرماندهی های ماریوس محسوب میشود. شما در این بخش باید در زمان های درست و بموقع به لژینورها تحت امر خود فرمان دهید تا کشته شدن افراد بیشتری و شکست ماموریتتان جلوگیری کنید. شما باید با دستورهای بموقع افرادتان را از تیر های پرتاب شده توسط تیرانداران دور نگهدارید و در زمان مناسب از حالت دفاعی خارج شده و با نیزه ها کمانداران بربر را از پای در آورید. اما بخش دیگر گیم پلی که یکی از نقاط ضعف آن محسوب میشود،دکمه زنی است،زمانی جراحت دشمن مقابل شما به حد مورد نظر برسد میتوانید با زدن کمه مورد نظر تنها به تماشای صحنات آهسته بپردازید که واقعا ایده ی بسیاری کسل کننده ای بوده است زیرا در اوج جنگ زمانی هیجان گیمر بشدن بالا رفته است با زدن دکمه E صحنه آهسته شروع شده و بشدن از هیجان گیمر میکاهد و همجنین در برخی از این صحتان مشکلاتی که در طراحی و گرافیک وجود دارد نیز نمایان میشود،شاید اگر همین صحبنات آهسته و دکمه زنی با سرعت متداول بازی و نه آهسته پخش میشد آن زمان ممکن بود به یکی از نقاط اصلی مثبت بازی تبدیل شود اما یک اشتباه کوچک آن را تبدیل به یکی از ضعیفترین موارد در این بخش کرده است. اما در برخی کراحل باس هایی نیز قرار دارند تا جذابیت را افزایش دهند اما مبارزات با آنان از همه کسل کننده تر است،برای مثال مبارزات به بودیکا،فرزند رئیس بربرها بسیار ساده و با برخی دیگر بسیار سخت و کسل کننده است بطوریکه تنها باید با زدن دکمه مورد نظر شربه آنان را دفاع کنید و به او ضربه بزنید که نکته قابل توجه نیز اینجاست که تنها این باسها یک نوع ضربه میزنند که واقعا جای تعمل دارد. همچنین اوج اعصاب خورد کنی مرحله پایانی ست زمانیکه باید انتقام خود را بگیرید و تنها باید با دکمه زنی ها بموقع دشمنانتان را گور به گور کنید که تنها با یک اشتباه باید از آغاز شروع کنید که بسیار ملال آور است. در کل بخواهیم بگوییم بخش گیم پلی این عنوان واقعا ضعیف عمل کرده است نه آنطور که منتقد IGN گفته است و حداقل اتمام آن برای یکبار کار عاقلانه ایست.

موسیقی
بوریسلاو اسلاوو (Borislav Slavov) حالا دیگر نامی آشنا در صنعت گیم محسوب میشود،موسیقیدانی که از سال ۲۰۱۲ با موسیقی عنوان Crysis3 توانست نام خودش را بر سرزبانها بندازد،البته برخی سایتها نوشته اند که او در گذشته یکی از دستیاران هانس زیمر بزرگ موسیقیدان آلمانی بوده است که در طراحی موسیقی Crysis2 نیز با او همکاری داشته است و همین مسئله نیز باعث شده است که حالا برخی او را هانس زیمر۲ بنامند. خوب عنوانی که داستانش درمورد روم است باید یک تم حماسی داشته باشد که رایز از این مسئله مستثنا نیست و اسلاوو بخوبی توانسته از پس این مسئله برآید و موسیقی درخور عناوین بزرگ را تهیه نماید. موسیقی در زمان مبارزات هیجان زیادی را به گیمر منتقل مینماید و زمانی که بازی از آن تب و تاب می افتد موسیقی متناسب با  محیط بازی پخش میشود. اما صداگذاری نیز در بازی بصورت عالی صورت گرفته است،صدای برخورد شمشیر با بدن،سلاح های فلزی و هرچیزی را که فکر کنید بطوری طراحی آماده شده اند که نمیشود مشکلی ار آن گرفت.

نتیجه نهایی
اینکه رایز عنوانی متفاوتی محسوب میشود بستگی بشما دارد،خیلی ها این عنوان را بسیار پایین تر از متای ۵۰ میدانند اما من بشخصه از آن دسته گیمرهایی هستم که متای حداقل ۷۰ را متناسب با این عنوان میدانم،البته تمام اینها بستگی به سلیقه دارد زیرا منتقدان خارجی نیز مقداری سلیقه خودشان را وارد نقدها میکنند بهمین دلیل نیز در برخی مواقع نمرات سایت ها مختلف هستند و تفاوت زیادی باهم دارند. عنوان رایز میتوان گفت در تمامی بخشها بجز گیم پلی عالی عملکرده است اما همین بخش نیز همه چیز را خراب کرده است زیرا در یک عنوان سوم شخص مهمترین مسئله گیم پلی و سیستم مبارزات آن است. با اینحال اگر مدتها انتظرا این عنوان را کشیده اید باید بدانید که این عنوان میتواند برای مدتی شما را سرگرم کند،پس حتما آن را تجربه نمایید.

نقاط ضعف:
داستان کامل اما متناسب با سبک سوم شخص نبوده است-روایت ضعیف داستان-کیفیت پایین برخی کاراکترها-طراحی ضعیف دکمه زنی ها
سیستم مبارزات بسیار ضعیف- گیم پلی نسبتا یکنواخت- طراحی بسیار ضعیف مبارزات باسها- صحنات آهسته که اوج هیجان را از بین میبرند