نافرمانی آزادی حقیقی است | نقد و بررسی Assassin’s Creed Liberation HD

وقتی Assassin's Creed Liberation برای کنسول دستی PS Vita منتشر شد ، همه ی ویژگی های یک عنوان انحصاری استاندارد را مهیا کرد. برای پلتفرم Vita – کنسول جانبی سونی – که عمق کمتری نسبت به پلتفرم PC  و یا کنسولهای نسل هشتمی دارد ، AC : L یک عنوان ماجرایی موفق به شمار می آمد . داستانی که این عنوان فرعی یوبیسافت  روایت میکرد برای مدیوم محدود این کنسول ، تجربه ای غنی و غیرقابل تصور پنداشته شد ، که با بهترین قابلیتهای سخت افزاری ویتا تطبیق یافته بود . اگر چه  "فرقه ی قاتلین: آزادی" یک انحراف مشخص برای سری اصلی این برند به شمار میرفت ، اما یوبیسافت ترجیح داد تا شانسش را با این عنوان تازه ، بر روی رایانه های خانگی هم امتحان کند . مشکل در این مورد بخصوص ، برای عنوانی که به طور انحصاری برای یک پلتفرم با مدیومی محدود ساخته و کاملا تطبیق یافته است ، این هست که ؛ ورود به مدیومی بزرگتر یک ریسک خطرناک محسوب میشود که میتواند همه ی عناصر درخشان نسخه ی اولیه را فرسوده کند . این اتفاقیست که به طور کامل در نسخه ی بهبود یافته و پورت شده از نسخه ی کنسولی اش در AC : L افتاده است . Liberation HD سرانجام تبدیل به یک پورت معمولی از نسخه ی اولیه شد ، که تنها در ویژگی های ظاهری ، برای قرار گرفتن در قالب سیستمهای خانگی ، بهبود را تجربه کرد .در واقع ، در آغاز کار ، پورت ACL HD برای توسعه دهنگان ، فرصتی تصور میشد ، که در ازای جایزه ی موفقیت در نسخه ی کنسولی اش به دست آمده بود ، تا برداشتی تازه با ویژگی های نوآورانه ، متناسب با مدیوم عمیق PC را در آن ارائه دهند . اما آنچه که یوبیسافت انجام داد ، حفظ تمام نکانی از نسخه ی اصلی بود که در نسخه ی بهبود یافته برای سیستم های خانگی ، کسالت آور به نظر میرسید . 

Assassin's Creed Liberation

سازنده: Ubisoft Sofia

ناشر: Ubisoft

سبک: Action Adventure

تاریخ انتشار: 14 ژانویه ۲۰۱۴

موتور: Anvil Next

پلتفرم: PS3-PC-X360-PS Vita

 قاتل نافرمان ، اساسین بدون فرقه

یوبی سافت ، تاکنون با انتشار عناوینی متعدد ، تقریبا به شکل های متنوعی از قاتلین با خصوصیات و ویژگی های منحصر به فرد پرداخته است . در این مورد به خصوص ، با یک اساسین نافرمان و سرکش مواجه خواهیم شد که هیچ چیز جز ، رسیدن به هدف ، تمایلات کمال طلبانه اش را ارضا نمیکند . داستان ، یک شیوه ی زجرآور را برای روایت ماجراجویی های شخصیت اصلی برمیگزیند که مطابق نسخه ی کنسولی ، غالبا ، بر اساس گفت و گوهای بی شمار در طول کات سن های ناپخته شکل گرفته است . این شیوه میتوانست برای تعریف کردن چنین داستانی با حجم زیاد که در سالهای متعدد اتفاق میافتد و به حجم بزرگی از وقایع تاریخی اشاره میکند ، معقول به نظر برسد ؛ اگر اجزای هیجان انگیز و نوآورانه ای ، در این ویدئوهای میان بازی گنجانده میشد . شبیه به آنچه وقتی بیشتر از نصف قسمت داستانی بازی میگذرد ، در موارد معدودی رخ میدهد . بازی از نظر داستانی که ادعا میکند از حقایق ، الهام گرفته است ، در لوئیزیانا اتفاق میافتد که نزدیک به مکانیست که جنگ میان فرانسوی ها و سرخپوستتان آمریکایی پایان پذیرفت . باور کنید میتوانم تمام اتفاقات سالهایی را که از ۱۷۶۶ تا ۱۷۷۷ میلادی ، بازی به شکلی کسالت آور تعریف کرد ، سرگرم کننده تر از آن اینجا بازگو کنم . شخصیت اصلیِ این عنوان جانبی که به شکلی کنایه آمیز تبدیل به نسخه ای زنانه از سری AC شده است ، آولین (Aveline de Grandpré) دورگه ای آمریکایی-فرانسوی است که به خاطر گذشته ای تلخ از سیستم برده داری متنفر میشود و خود را درگیر ماجراجویی هایی ناپیوسته در سالیان مختلف میکند و تنها از "اساسین بودن" برای رسیدن به هدفی بزرگ استفاده میکند .

 نکته ی قابل تحمل در این آشفتگیهای روایی ، اینست که شخصیت اصلی ، میان "رسیدن به هدف"(از بین بردن برده داری) و "وفاداری به فرقه" آزمایش میشود و انتخابی که در این مسیر میکند ، جالب خواهد بود . اگر به دنبال روابط دراماتیک میگردید ، به مکان اشتباهی آمده اید . داستان در این نسخه به حدی آشفته است که هیچ گونه احساسی به شخصیت اصلی  یا روابطی که در طول داستان به وجود میاید ، پیدا نخواهید کرد . ACL HD یکی از نمونه های خوب ، برای لیست شدن در عناوینیست که خیلی بد کارگردانی شده اند ، به غیر از طراحی های ناشیانه در کات سن ها ، چینش این ویدئوها در میان مراحل ، به یک چالش جدی و طاقت فرسا تبدیل شده است . موارد متعدد و مضحکی در بازی وجود دارد که در کات سن ها با افرادی گفت و گو میکنید که در صحنه ی بعدی و در کات سنی دیگر بدون فاصله ی زمانی ، در مکانی متفاوت باید با همان شخص گفت و گو کنید . نویسندگان در استفاده از گفت و گو ها ، شیوه ای افراطی و غیرهنرمندانه را به کار می بندند تا مطمئن شوند ، به همه ی مواد داستانی قابل تعریف شدن از تاریخ مورد بحث ، اشاره کرده اند .  

هر چند که ACL HD ، عنوانی جهان آزاد تلقی میشود اما ، گیم پلی به نسبت عناوین دیگر این سبک به خصوص در مقایسه با سری AC ،  خطی است . پیشنهاد میکنم بدون  اینکه دردسر اضافه ای برای خود بخرید ، مراحل اصلی را پشت سر هم دنبال کنید . انجام مراحل جانبی ، به جز  پس از پایان بازی که ماموریتهایی به شما پیشنهاد میشود که در داستان موثر است ، ضرورتی در گیم پلی ندارد . جمع آوری آیتم های جانبی و گنجینه های پنهان شده در محیط هیچ نقشی در ادامه ی بازی ندارند . حیواناتی هم که در محیطهای جنگلی طراحی شده اند به جز یک مورد که تمساحی عظیم الجثه هست قابل شکار نیستند . 

تجربه ی شکار تمساح هم علاوه بر اینکه در بیشتر موارد هیچ فایده ی مادی برای شما ندارد ، تجربه ی لذت بخشی نیست . چون برای موفق شدن در این کار ، از سیستم دکمه زنی ای بهره گرفته شده است که در هر مرحله ، نیاز به توجه ویژه به قسمتی از صفحه نمایش دارد ، که عملا گیمر را از دیدن مراحل کشته شدن تمساح باز میدارد . ویژگی منحصربفردی که با استفاده از یک قهرمان زن ، در قلب این عنوان تازه از سری فرقه ی قاتلین تزریق شده  ، نوع پوشش های متفاوتیست که در موقعیتهای مختلف با توجه به مونث بودن قهرمان ، به کار میرود . گیمر به عنوان شخصیت Avelin  از سه نوع پوشش برخوردار است ؛ پوشش برده ، یک بانوی شیک و پوشش یک قاتل حرفه ای ؛ که گیم پلی متناسب با مراحلی که باید طی شوند ، نسبت به استفاده از هر کدام حساسیت به خرج میدهد . بودن در هر کدام از پوشش ها ، امکانات و ویژگی های مخصوصی را در نوع اسلحه ها به گیمر پیشنهاد میکند . در پوشش یک برده ، که عموما در مراحلی که به مخفیکاری نیاز پیدا خواهید کرد ، استفاده میشود ، به علاوه ی اسلحه های سنتی در سری AC که هر اساسینی از آن بهره می برد ، در میانه ی بازی ، به یک شلاق دست پیدا خواهید کرد که تقریبا شما را در نبردها شکست ناپذیر میکند . در قالب یک اساسین ، همان ویژگی های نسخه ی Black Flag را با کمی نوآوری در شیوه ی شمشیر زنی و ضربات ترکیبی بهبود یافته مشاهده میکنیم .

شیوه ی تلفیقی و کلاسیک مبارزه در ACBF  ، که از ضربات شمشیر به همراه شلیک های بدون خطای تپانچه تشکیل شده بود ، در نسخه ی ACL HD با چند درجه فاصله از آن ، تقریبا با کیفیتی مشابه اجرا میشود و همچنان عناصر سرگرم کننده را در خود حفظ کرده است . مسئله ی غیر قابل حل ، برای دسته ی بزرگی از گیمرها ، اینست که ؛ گیم پلی ، با بر اساس مخفی کاری قرار گرفتن ، فرصت تجربه و لذت بردن از این شیوه ی لذت بخش مبارزات ، که اتفاقا از معدود عناصر خوب طراحی شده در بازی به شمار میرود ، را از دست میدهد . اما به نظر من و با کمی فکر در مورد آنچه "ارباب الموت" به ما نشان داد ، عموما تمام قتلها توسط حشاشین در خفا انجام میگرفت . از این نظر میتوان یوبیسافت را بواسطه ی آنچه ، عنوانی ساخته که به ریشه های شخصیتی اساسین نزدیک شده ،  مورد ستایش قرار داد . 

اگر افراط در مخفی کاری را از میان لیست نواقص نادیده بگیریم ، اکثر مراحل قابل بازی ، تجربه ای ناقص را القا میکنند . برای اینکه نسخه ی پورت شده ، موفقیتی شبیه به آنچه در کنسول دستی ویتا به دست آمد ، کسب کند و تجربه ی حسی کاملی به گیمر بدهد ، نیاز به اجزائی داشت تا در مراحل پورت شدن ، به هسته ی اصلی گیم پلی و روایت اضافه شوند . اما Assassin's Creed Liberation HD پیتزایی کش داده شده و بی مزه است که ، با همان مقدار چاشنی که برای نسخه ی کنسولی اش در نظر گرفته شده بود ، تهیه شده .

تیم تولید در یوبی سافت از همان حقه ای استفاده میکند ، که یک عنوان با روایت و گیم پلی متوسط ، برای مورد توجه قرار گرفتن ، نیاز دارد . این حقه در مورد بازی های ویدئویی ، بخش گرافیک است . همه ی تمرکز یوبی سافت در نسخه ی پورت شده ، به گونه ای در این قسمت ، جمع شده که نتیجه ای نزدیک به black Flag را در نوع بافتها به یاد بیاورد . همه ی طرحهای نسخه ی اصلی با جزئیات بیشتر دوباره پی ریزی شدند . بافتهای مغشوش در نسخه ی اصلی به گونه ای فیلتر شدند که بافت ها و سطوحی درخشان و گیرا را برای سیستم عاملهای  تحت مایکروسافت عرضه کنند . داستان برای آنکه گیم پلی را در مناطق مختلف و متنوعی با ویژگی های ظاهری متفاوت قرار دهد ، تقریبا نیمی از بازی را با مراحل غیر ضروری هدر میدهد . بعد از گذشت این بخش از بازی که تقریبا گیمر را در حالت تناوبی میان دو منطقه ی شهری لوئیزیانا و جنگلهای بایائو قرار میدهد ؛ گرافیک ، با ورود بازی به مناطقی سرسبز از مکزیکو و کوهستانهای برفی نیویورک ، به اوج خود میرسد . موتور گرافیکی انحصاری یوبی سافت ، AnvilNext ، که عمدتا از آن در ساخت نسخه های کنسولی استفاده میشود ، این قابلیت را نشان داده تا در یک نسخه ، به شکلی همزمان ، ویژگی های متنوعی را از محیط های با خصوصیات متضاد به نمایش بگذارد . 

موسیقی های متن این عنوان که همگی اثر Winifred Phillips هستند ، شاید روی کنسول دستی اثر شاخصی محسوب میشد که توانسته بود حس عنوانی در سطح ویتا با نقایص گرافیکی را ارتقا ببخشد ( فیلیپس برای این کار ، جوایز زیادی برد) ، اما وقتی دوباره روی نسخه ای با مدیومی بزرگتر و با ظاهری بهبود یافته از نظر گرافیکی ترکیب میشود ، نواهایی سردرگم و ناهمگون به نظر میرسد که دیگر احساس این نسخه را منتقل نمیکند . چون اساسا ACL HD ویژگی های مخصوص به خود و متفاوت از نسخه ی کنسولی اش دارد . آنچه برایان تایلر در Black Flag از نواهای فولکور به شکلی هیجان انگیز ارائه کرد ، آنقدر تاثیرگذار بود که بعد از تجربه ی آن به سختی با اثر دیگری تکرار شود . ضمن اینکه تم های نوشته شده توسط فیلیپس ، با صداگذاری خوبی هم همراه نیست و اغلب اوقات صدای موسیقیها به سختی شنیده میشود . کار صداپیشه های شخصیتها که همگی با لهجه ای فرانسوی به انگلیسی میانه صحبت میکنند ، چندان رضایت بخش نیست . درک این نوع گویش قدیمی در نوع خود مشکل است ، حالا فرض کنید لهجه های فرانسوی نیز به آن اضافه شود . 

البته ACL HD چند مرحله ی مخفی کارانه ی جذاب در قلب خود دارد که تنها موارد ورود هیجان به بازی به شمار میایند ؛ یکی مربوط میشود به مرحله ای که به دستور "مرشد آگاتا" باید با تعقیب دسته ای از سربازان دشمن روی شاخه های درختان استتار کنید و همزمان با کشتن یکی یکیِ آنها باعث شوید ، خرافات مربوط به این مناطق برای آنان حقیقت یابد . دیگری که با استفاده از قابلیت عشوه گری و عاشق کردن شخصیت اصلی در قالب یک بانوی خوش پوش انجام میشود ، مرحله ایست که می بایست در یک مهمانی یکی از رهبران برده داری را با استفاده از جذابیت زنانه ی آولین ، به منطقه ای که در نقشه مشخص شده است بکشید و بعد او را به قتل برسانید . مرحله ی فرار با گاری اگر چه به صورت مبهمی ناقص طراحی شده است و ابتدا و انتهایش نامعلوم از کار درآمده اما از معدود موارد ایجاد انگیزش در گیمر است . کات سن مربوط به این بخش تنها میان پرده ی قابل قبول به شمار میرود . یک مرحله ی مخفی کارانه هم در کمپ سربازان اسپانیایی وجود دارد که با نفوذ به آن و تبدیل شدن به یکی از خدمه ی کمپ با استفاده از پوشش برده ، باید در خفا ، یکی از فرماندهان را به قتل برسانید . این ، به علاوه ی بخش پلتفورمر و چند معمای نه چندان دشوار ، باعث شده است ، چند نکته ی برانگیزاننده در گیم پلیِ بازی برای گیمران حرفه ای وجود داشته باشد . پیشنهاد من به شما ، برای آنکه کمی هم در این نسخه ، آدرنالین برای خود ترشح کرده باشید ، اینست که در برخی مراحل در محیط های شهری نیوئورلئان توجه نگهبانان و دشمنان را به خود جلب کنید و به مبارزه و فرار های هیجان انگیز دست بزنید . موسیقی تنها در این لحظات اوج میگیرد . 

Assassin's Creed Liberation HD یک عنوان کاملا متوسط است که با حقه های گرافیکی ، که بر اساس ویژگیهای موتور بازی سازی  AnvilNext خلق شده ، حتی گیمرهای حرفه ای را هم ، برای تا به انتها رساندن بازی ترغیب میکند. یوبی سافت در ادامه ی فعالیت اثرگذارش در صنعت گیم ، به شدت به این نیاز پیدا خواهد کرد که برای مدتی دست از کار بکشد و داستانی نوآورانه را در فضایی جدید طراحی کند و از تجربه ی استودیوهای معتبر آمریکایی و کانادایی برای خلق کات سن های سینماتیک بهره بگیرد.