ترس را در آغوش بگیر! | ۵ بازی ترسناک دنیای گیم

سبک ترس یکی از محبوب ترین سبک های موجود در دنیای گیم است، که اکنون در شرایط اسفناکی قرار گرفته است. بازی هایی که در چند سال اخیر نام این سبک را یدک می کشند، بویی از ترس و هیجان ندارند. نسل ششم کنسول ها اوج کاری این سبک بود. بازی هایی که لرزه بر اندام گیمران می انداخت و مو بر تن آنان سیخ می کرد. اکنون هم گاهی بازی خوبی در این سبک می آید و این نشان دهنده این است که این سبک هنوز نمرده است.

۵.alan wake

الن ویک، یک بازی از استودیویی که کمتر کسی اسم آن را شنیده بود، remedy entertainment اما پس از انتشار این بازی همه از بازی این استودیو تقدیر کردند. این بازی توسط Microsoft studios برای x360 و pc در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. یکی از بهترین بازی های سبک sh با داستانی فوق العاده، گیم پلی ای بی نظیر.

روند داستان بازی مثل یک سریال ترسناک ۶ قسمته است، که هر قسمت آن دنباله ای بر قسمت قبلی است. در هر قسمت آنچه گذشت و آنچه در قسمت بعد خواهیم دید، وجود دارد. داستان بازی مربوط به یک نویسنده رمان نویس است، که رمان هایش فروش خوبی دارند. اما دو سالی است، که نتوانسته چیزی بنویسد. او برای تعطیلات به همراه همسرش آلیس به یک شهر کوچک به اسم bright falls رفته اند. در آنجا الن همسرش را گم می کند و داستان بازی اتفاقاتی است که برای الن در هنگام جستجوی همسرش میفتد. او نوشته هایی از خودش را پیدا می کند، که وقایع آینده و پیش رویش در آن نوشته شده است، اما او نمی تواند به یاد بیاورد، که کی این رمان را نوشته است.

گیمپلی بازی از دیگر نقاط قوت بازی است. از نو آوری های این بازی در استفاده چراغ قوه به عنوان سلاح است. دشمنان بازی، زامبی و هیولاهای بی شاخ و دم نیست، انسان هایی است که taken نام دارند و حالتی روح گونه دارند. آنها به نور حساس اند و استفاده از چراغ قوه، آن ها را کور می کند. اسلحه های بازی تنوع زیادی ندارند و به یک هفت تیر و دو سه نوع شاتگان ختم می شود. البته، نورافکن هایی نیز وجود دارند که به جای نارنجک مورد استفاده قرار می گیرند. در کل sam lake بازی خلاقانه ای را روانه بازار کرده است و امید است، نسخه دوم آن هر چه زود تر ساخته شود. 

۴.dead space 2

دومین نسخه سری بازی های فصای مرده را می توان بهترین آن دانست. Electronic artsپس از موفقست های نسخه اول، بار دیگر ساخت این بازی را به visceral games سپرد. این بازی در سال ۲۰۱۱ برای سه پلتفرم اصلی عرضه شد. داستان بازی سه سال پس از ماجراهای نسخه اول است، ایزاک کلارک بار دیگر با هجوم نکرومورف(موجودات کریه فضایی) مقابله می کند. آن ها به sprawl که یک ایستگاه فضایی نزدیکی بزرگترین قمر زهره، تایتان حمله کرده اند. آیزاک از زاویه سوم شخص قابل کنترل است. آیزاک به مانند گذشته RIG بر پشتش حمل می کند، که مقدار سلامتی و اکسیژنش را مشخص می کند. او قدرت stasis را بدست می اورد، که بوسیله ان می تواند، دشمنان یا اجسام متحریک را برای مدتی متوقف کند. همین طور kinesis که به کمک ان می تواند، اجسام را بلند کند یا حرکت دهد. یکی از زیبایی های بازی ارتقا بخشیدن و عوض کردن تفنگ خود بوسیله work bench است.

محیط های تاریک و نکرومورف های مخوف و زشت، از ویژگی هایی بود، که DS2 را به یکی از ترسناکترین بازی های نسل هفتم بدل کرد. تا حدودی کمبود مهمات هم مزید بر علت شده بود. گیمر می بایست در عین اینکه می بایست، آیزاک را سالم نگه دارد، می بایست، حواسش به مقدار اکسیژن او هم باشد. اینکه در عین مقابله با دشمنانی که دیده می شوند، با دشمنی هم که دیده نمی شود، یعنی، کمبود اکسیژن مقابله کردن سختی کار را دوچندان می کرد. نکرومورف ها هم انواع مختلفی داشتند، یکی از آن ها که بسیار سخت جان بود و به یچ ترفندی آسیب نمی دید، یکی از کابوس های گیمران بود. ۲ سال بعد DS3 عرضه شد، ولی با وجود زیبایی هایی که داشت، نتوانست، ترسی را که DS2 داشت را داشته باشد. در مجموع DS ویژگی های برتری دارد که می تواند با تکیه بر آن ها در نسل هشتم یکه تاز سبک ترس باشد.

۳.Silent hill 1

سایلنت هیل یا تپه خاموش، یکی از بزرگترین و بیاد ماندنی ترین فرنچایزهای شرکت معتبر konami است. در زمانی که دو شرکت صاحبنام ژاپنی کپکام و کونامی، رقیب سرسختی برای هم بودند، اما دست روزگار آن ها را از کورس شرکت های معتبر خارج کرد. رزیدنت اویل در بیراهه به سر می برد و سایلنت هیل هم که اصلا به سر نمیبرد! در سال ۱۹۹۹ و همزمان با موفقیت های چشمگیر سری بازی های رزیدنت اویل ساخته کپکام، رقیب این شرکت کونامی هم بیکار ننشست و بازی سایلنت هیل ۱ را روانه بازار کرد. بازی که بر خلاف دیگر بازی های هم سبکش، مبارزات کمی داشت.  بار دیگر شخصیت پردازی بی نظیر و همزاد پنداری با هری میسن، نقش اول بازی، شما را وارد دنیای psychological horror بازی می کند. او به دنبال دختر خوانده گمشده اش، وارد یک مکان به نام "تپه خاموش" می شود. آنها در حال اجرای یک مراسم احیای خدای باستانی خود هستند. بازی دارای ۵ پایان متفاوت است، که چگونگی انجام بازی در پایان بازی موثر است.

ریسک بزرگی را کونامی در آن زمان متحمل شد. سبک ترسناک روانپریشانه، به تازگی در بازی های ویئویی پدید آمده بود ولی این ریسک جواب داد و sh1 یکی از بهترین بازی ها در این سبک شد. مکان هایی خون آلود، ترسناک، تاریک و پر از هیولاهایی گشنه شما را تا سر حد مرگ به وجد می آورد و می ترساند. گم شدن در مکان های پر پیچ وخم و ندانستن مقصد، هم از دیگر ویژگی های بزی بود، که مغز شما را می پکاند. البته، معماهای سخت و جالبی که باید با این مغر پکیده حل می کردید هم طاقت فرسا بود. نسخه های بعدی بازی مسیر نسخه اول را طی کرد و موفق بود، ولی در سال های اخیر فروغی از این بازی نمی بینیم.

۲.Dino crisis 2

سخت میشود این بازی را جزو بازی های ترسناک به حساب آورد؛ اما نمی شود آنرا به حساب نیاورد. کپکام پس از موفقیت های بی چون و چرای رزیدنت اویل، هم در فروش و هم در رضایت منتقدین و گیمران قصد به ساخت بازی دیگری در سبک رزیدنت کرد. بحران دایناسور، نام این بازی جدید بود، که نسخه دوم آن در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. اما این بازی هم به سرنگونی دچار شد. نسخه سوم آن در سال ۲۰۰۳ یکی از ضعیف ترین بازی های نسل ششم بود. پس از آن خبری از DC نشد.

رجینا نقش اول این مجموعه، در نسخه دوم با مردی بنام دیلان هم کار می شود. او برای ماموریتی به منطقه ای نزدیک شهر ادوارد فرستاده می شود. شهری که بطور غیر منتظره ای به زمان دایناسورها بازگشته است؛ با تمام ساکنین انسان موجود در آن. رجینا و دایلان برای نجات آنها فرستاده شده اند. کنترل شخصیت بین رجینا و دایلان در زمان های مشخصی تغییر می کند. با کشتن دایناسورها پول بدست می آورید و با استفاده از این پول می توانید اسلحه و بسته های سلامتی بخرید. گیمپلی بازی شامل بخش هایی rail shooting هم می شد، که جزو قسمت های جذاب بازی بودند. در ادامه روند بسیار سریعی را شاهد خواهیم بود. در پایان هم با یک دایناسور بسیار بزرگ مبارزه می کنند. Cut scene پایانی هم بسیار زیبا و غم انگیز است، دایلان که دخترش را ناتوان می بیند، کنار او می ماند، رجینا هم به اصرار او با ماشین زمان فرار می کند و دایلان و دخترش جا می مانند.

سالهای بعد ادامه ای از این بازی به طور انحصاری برای کنسول نسل ششمی مایکروسافت، xbox عرضه شد، که پایانی بود بر درخشش این بازی، نمرات بسیار پایین و ضعف های فراوان DC3 از شاخصه های آن بازی بود. نسل هفتم هم هیچ بازی ای با این نام ساخته نشد.

۱.Resident Evil 3

نمی توانستم بهترین بازی سبک ترس را به re3 ندم، یکی از بهترین بازی های تمام عمرم. الیته، سری رزیدنت اویل می توانست بازی های بیشتری هم تو این لیست داشته باشد، که ترجیح دادم از هر مجموعه بازی فقط یکی را انتخاب کنم. بر خلاف بازی های امروز که فقط اسم سبک ترس دارند، اما re3 به معنای واقعی کلمه ترسناک بود. از همان ابتدای بازی که زامبی ها ذنبالتان می کردند تا انتهای بازی. مثلا در اوایل بازی وقتی در اداره پلیس کارتان تمام شده و می خواهید از آن جا خارج شوید، ناگهان nemesis پنجره را می شکند و به شما حمله می کند. این ترس ناگهانی از همین جا شروع نمی شود، زیرا قبل از آن شما صدای قدم های اورا و صدای فریاد های او را از دوردست شنیده بودید و انتظار این اتفاق را نداشتید.

Boss های بازی فقط به nemesis ختم می شود و او دفعات متعددی به شما حمله می کند و شما در هیچ کدام از این دفعات قادر به کشتن او نیستید. تمام این اتفاقات به بزرگ شدن نام nemesis در ذهن شما کمک می کند. سازندگان re در بسیاری از بازی های بعدیشان سعی کردند تا او را در ذهن گیمران زنده کنند، ولی این اتفاق هیچگاه رخ نداد. وقتی که او شما را از زمین بلند می کند و قصد خفه کردن شما را دارد؛ همیشه این حس ترس که آیا این بار کشته خواهید شد، یا نه؟ ترس را در دلتان می کاشت. در این بازی دفعات زیادی با حمله ناگهانی سگ ها یا کلاغها مواجه می شوید، که با صدای شکستن شیشه ها همراه است. در کل با این که در این بازی خبری از گرافیک خیره کننده، یا صجنه های زشت و چندش آور نیست. همینطور شاهد هیچ صحنه ای از تاریکی مطلق مثل بازی های امروز هم نیستیم. اما ترس در سراسر بازی همراه ماست و هیچگاه، هیچگاه غیبت آن را حس نمی کنیم.

باز هم آرزوی همه گیمران را می نویسم: به امید آنکه هیچ گیمر مستعد و کوشایی به دلیل ضعف و تنبلی سازندگان، از شاد بودن و لذت بردن محروم نماند.